Uh, eh, hm – Nooit uit je woorden komen

Ik hoop dat ik niet de enige ben die dit heeft. En ik vind het ook lastig uit te leggen. Ik heb (vooral aan de telefoon of in gesprekken) vaak problemen om dingen uit te leggen, uit te leggen wat ik bedoel, wat ik van iets vind en hoe ik mij voel en hoe ik mij voel over bepaalde dingen. Ik kan er vaak geen woord voor bedenken. Alsof mijn hoofd helemaal blanco is en ik geen woord kan vinden die past bij wat ik bedoel en wat ik voel.

Foto door Leo Reynolds.

Foto door Leo Reynolds.

Voor het vrijwilligers werk wat ik doe moet ik veel bellen en veel gesprekken hebben met mensen. Wat soms resulteert in vreemde gesprekken waarin ik gewoon echt niet weet hoe ik mijn gevoel moet omschrijven en dan praat ik een beetje van de hak op de tak, stotterend en stamelend.

Schrijvend gaat het iets beter, in het Engels wat makkelijker. Dan heb ik de tijd om na te denken wat ik wil zeggen en hoe ik het wil zeggen. Maar het blijft lastig. Want hoe leg ik uit hoe ik over iets voel? Als ik bijvoorbeeld dierenleed zie kan ik alleen maar janken en kan ik niet uitleggen hoe het voelt. Als een donker gat in mijn maag en hopeloosheid omdat ik ze niet gelijk kan helpen, omdat ik geen helpende kan bieden en omdat ik in dat gebied geen veranderen kan maken of een helpende hand kan bieden.

Wat nog erger is, wanneer mensen je over de telefoon niet laten uitspreken en halverwege je zin je ineens afkappen om zelf verder te praten. Krijg ik het eindelijk voor elkaar om een hele zonder hakkelend te spreken uit te spreken, komt er iemand tussenin!

Ik stotter in het dagelijkse leven niet. Vroeger scheen ik er wel last van te hebben, maar dat was omdat ik te snel praatte! En dat heb ik nu nog steeds. Niet dat ik super, super, rete snel praat, maar voor mijzelf praat ik te snel waardoor mijn tong en mijn hersenen mij soms niet helemaal kan volgen. Soms raak ik zelfs in ademnood of raak ik afgeleid waardoor ik ook niet meer helemaal weet waar ik het over had. Ik kan niet nadenken, praten en  iets anders doen tegelijkertijd (zoals achter de pc)! Klinkt ontzettend lullig, maar als ik praat moet ik echt mijn aandacht er bij hebben als het om bepaalde onderwerpen gaat.

Typen en schrijven gaat mij daar in tegen veel makkelijker af. Ik merk wel dat mijn vingers mijn hersenen niet helemaal kunnen bijhouden en er dus af en toe woordjes missen — oops, haha! Maar hierbij kan ik tegelijkertijd nadenken, muziek op hebben, tv kijken en met mijn mobiel bezig zijn. Maar moet ik dan praten? Nee, sorry, even wachten, want dat lukt niet!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s